
Ik ga meestal op een afstand zitten om het gevoel vast te houden van de plaats en zat op een bankje de mensen te aanschouwen. Maar het wil mij niet lukken om beelden op te vangen van een ver verleden. Wel zag ik duitse uniformen van de tweede wereldoorlog en een gezin dat onderduikers had. Dat was wel beladen.
Maar ik twijfel of mensen die zo met de natuur samen werkte en niet bang waren om dood te gaan, een hunnebed maakte voor hun doden.
Voor mij is een hunebed meer een soort religieuze offerplaats. Ooit in Odoorn kwam ik zelfs in het contact met buitenaardse bij een hunebed, dus er is veel meer dat gewoon is. Maar hoe het precies is bij al de hunebedden weet ik niet.
In plaats van holbewoners kwam ik een meisje tegen die op de hunebed haar konijnenuil uitliet. Ik ga geen oordeel geven over het houden van dieren, want wat is de grens wat we toelaten als huisdier. Maar het paste zo mooi in de omgeving en het landschap en dit meisje ging er zo liefdevol mee om!








Recente reacties