kruidje.nl

Tja en dan sta je daar en je ruikt gas in huis.

Ze zijn bezig met het graven van geulen voor de glasvezel die gelegd wordt. En dat gaat niet altijd vlekkeloos.
Ik ga naar buiten en vraag wat er aan de hand is. Maar de man geeft aan buitelander te zijn en mij niet te verstaan.
Gelukkig komt een goede buur de hoek om lopen en die zegt – zelfs bij mijn huis kan je het merken.

Nee zeg ik die mensen verstaan je niet, ik denk dat het Polen zijn. Mijn buurman weet daar wel raad mee en roept met luide stem gas! Daar reageren ze dan wel weer op. Eigenlijk lollig hoe deze aannemer weet om te gaan met mensen die maar moeilijk te verstaan zijn en zo simpel.

De man loopt naar plek van onheil en zegt dat er al iets aangedaan wordt.
Bij mijn buurvrouw hoor je een sissend geluid. Men heeft de gasleiding geraakt en het stinkt enorm naar gas.
gelukkig was de gaswacht er snel bij en was de lek snel gedicht.

Het bleef dus een aardig avontuur

Ik weet het – de tent waar ik mee kampeer is een oud beestje en ja zelfs de rits begeeft het.
Mag deze tent haar opvolgen?
Als het aan mij ligt dan koop ik hem nu. Het is een Belltent en werd vroeger gebruikt in het leger.
Het lijkt me wel mooi om een tent te kopen waar ik ook workshops in kan houden en ik zie het al voor me. Ik ga hem kleuren – een mooie tekening op maken. Helemaal mijn tent van maken.
En ik hoef maar een stok mee te nemen.

Het stinkt hier naar gas en intentief ook.
Mensen zijn glasvezelkabel aan het aanleggen en hebben bij de buren een gasleiding geraakt..
Ben benieuwd wat dit verder voor gevolgen heeft.
Even geen kaarsje aan doen.

Ik kreeg zomaar een zilveren armband die van mijn oma is geweest.
Deze armband is al 100 jaar oud en gegeven aan mijn oma tijdens de verlovingstijd van mijn opa en mijn oma.

Eh ja ze waren gek op elkaar en hebben lang met elkaar uit gehouden.
Maar nu hou ik niet van armbanden en deze zal ook bij mij in de kast blijven liggen. Ik moet niets om mijn pols hebben, want dat voel niet goed. Ik had deze armband dus bijna de eerste dag al bijna verloren.

Ik vroeg me al af aan wie, in de familie zou ik deze armband kunnen geven, die hem wel zal dragen.

Maar toen ik hem oppakte leek het net alsof ik met mijn oma zelf sprak. In mijn oor vertelde ze waarom juist ik die armband gekregen heb. Zij weet van mijn verlangen en van mijn wensen en daar heeft die band ook mee te maken.

Zo krijgt deze sierraad voor mij een hele andere lading.

Ik ben lekker weer bezig.  Je zou willen weten waarmee?

Met haken

Ik maak een vest die ik niet in de winkel kan krijgen en waarin ik mijn creativeit kan botvieren! En ik heb de smaak te pakken.

Bij het hunebedmuseum, voelden we wat opgeschoten tieners en natuurlijk werd er gekkigheid uitgehaald!

Gewoon om elkaar lachen, mensen in gekke poses en alweer dingen met elkaar delen.
Of nu de huizen die daar opgebouwd zijn, daar vroeger ook hebben gestaan, betwijfel ik. Want ik mis de plaggenhutten van toen in die tijd. Maar het breng ons wat dichter bij hoe de mensen vroeger leefden.

Ik dacht even mijn vriendin Marie Louise uit Zwolle tegen te komen, maar we zwaaiden met z’n allen naar een vreemde.
Het kon allemaal!

Het winkeltje heb ik met plezie bekeken, ze hebben daar stenen die helemaal niet zoveel kosten en toch mooi zijn.

Waar? Borger!