kruidje.nl

En toch mensen herkennen me, ze laten zich met mij en mijn mand die ik
telkens weer meeneem naar de beurs, meevoeren naar een ander leven
waarin ik kruidenvrouwtje ben geweest.
In de 16de eeuw. In een dorp
vlak bij Orléans, was een kruidenvrouwtje die haar leven opengesteld
had voor de samenleving. Waar hulp nodig was, daar was zij aanwezig en
ze hielp met haar grote kennis van kruiden de mensen van hun kwaaltjes
af.
Natuurlijk was zij vaker alleen op pad. Ze leefde aan de rand
van de samenleving, in een klein maar knus hutje bij het bos. Met haar
vrolijke lach, open gezicht was zij bekend in haar dorp en ook verder
in haar omgeving en haar kennis wordt overal geprezen. Dit
kruidenvrouwtje had een hond, die haar vergezelde en haar kameraad was.

Ze wist daardoor vele mensen te helpen en door haar hulp als medici werd menig kind gezond op de wereld gezet.

Hoe ze daar gekomen is weten de mensen niet. Ze was er plotseling en
niemand kende haar verleden. Ze kwam niet van het dorp en haar accent
verraad ook dat ze niet uit die streek kwam. Maar dat was gelijk ook
haar charme en met een uitdagende maar speelse manier maakte ze contact
en wist ze het ijs te breken. De buurt had haar erkent voor haar
kruidige kennis en ook kon je een goed gesprek houden met dit
kruidenvrouwtje.
Maar waar kwam zij vandaan, wie kende haar van vroeger?

Dat kruidenvrouwtje ben ik, het voelt zo ik en als ik de ruimte nodig
heb, verbind ik me met dit vrouwtje. Het voelt dan dat ik meer rust
krijg en me ook makkelijker kan verbinden met mijn natuurlijke omgeving.
Maar
laatst schok ik even.. Had ik haar niet te veel geïdealiseerd? .. Had
zij een verleden waarin ze toch gewend was om ruig om te gaan. Ik
voelde namelijk dat haar seksuele energie op slot zat. Zij voerde mij
naar het begin van haar leven waarin verdriet en teleurstellingen in de
mensen elkaar opvolgde.
Als jong meisje heeft zij moeten leren wat
hard werken was en haar aantrekkelijkheid zorgde er voor dat zij in de
prostitutie terecht kwam. Aanvankelijk was het er goed en was zij
geliefd door veel mannen van stand. Ze genoot er van om de liefde te
bedrijven en gaf al die mannen haar liefde en zachtheid en zij gaven
haar de aandacht en het gevoel dat ze speciaal was. Maar juist die ene
man waar zij een speciaal plekje voor in het hart had, gaf haar alleen
maar hardheid en ontkenning. Hij deed alles aan om haar naar beneden te
halen en de woede die hij naar buiten bracht werd allemaal naar haar
geventileerd. Het was deze man, die er voor zorgde dat ze ziek werd en
haar werk niet meer kon uitoefenen. Dat ze raakte aan de grond, waarin
zij verdriet, eenzaamheid en pijn ervoer.  Ze ging twijfelen aan haar
zelf en ze dacht er zelfs aan om zich te ontnemen van haar leven, die
zo zinloos bleek te zijn.

En plots stond er een wat oudere monnik bij haar huisje. Hij nam het
heft in handen en verzorgde dit vrouwtje heel goed. Hij nam haar ook
mee naar het platte land waar hij haar alles over de natuur en kruiden
vertelde.
Hij had al jong zijn eed gegeven om voor christus bezig
te zijn. Zijn belofte deed hij toen hij nog een kind was. Aangespoord
door zijn oom en moeder werd voor hem een toekomst gekozen als dienaar
van God en dat was toen in die tijd een hele eer. Het gezin was er ook
afhankelijk van en hij wist dat hij nooit zijn eigen keuze had. Hij kon
niet kiezen voor zijn eigen vrijheid. Toen hij verliefd werd op een
meisje, was het al verdrietig, omdat er geen kans was om echt voor deze
liefde te gaan. Het was voor beiden bekend dat samen wonen geen optie
was, toch deelden zij vele momenten van harmonie en liefde en genoten
van het moment.
Dat zij zwanger werd, kon niet uitblijven.. want
zij gingen zo in elkaar op. Alleen het grootste probleem was, dat hij
een eed aan god had afgegeven en vanuit het klooster kon hij niet met
haar trouwen. Maatschappelijke belangen  en verplichtingen zorgden
ervoor dat hij een andere toekomst had. Hij kon niet voor haar zorgen
en helaas stierf zij tijdens de geboorte van het kind, dat een meisje
bleek te zijn.
De jonge gelovige kon niet anders doen dan het kind
in een weeshuis brengen en op een afstand voor haar zorgen. Maar hij
bleef in haar buurt en zorgde er voor dat hij er steeds weer
informeerde naar de ontwikkeling van haar. Toen hij zag dat zijn
dochter hulp nodig had, was de beslissing snel gemaakt, hij zou met
haar naar het platte land gaan, waar niemand haar kende en proberen met
haar een nieuw leven op te bouwen.
Natuurlijk was hij wijzer
geworden in het leven en wist hij dat er ook in het gelovige aparaat
dingen beloofd werden, zonder dat deze ooit in vervulling kwamen. De
positie die hem voor gespiegeld werd heeft hij nooit gekregen. Maar hij
had geleerd om zich daar bij neer te leggen.
In het huisje op het
platte land, kwam het geluk weer bij het kruidenvrouwtje. Zo leefde ze
nog een paar jaar samen met de monnik, die haar vader bleek te zijn en
zorgden zij voor elkaar. Zijn geheim, dat deze vrouw zijn dochter was
heeft hij nooit met haar gedeeld. Het was een geheim dat niemand mocht
weten.

Gelukkig was zij.. Omdat mensen haar nodig hadden en zelfs haar hulp inroepen, als het urgent was. Ze was heel bedreven in haar werk en ze wist ook heel veel. Als er medicijnen nodig waren, gebruikte ze kruiden en ze wist zoveel praktische oplossingen die ze toepaste. Ze was een arts voor de armen en dat deed ze heel erg goed.
Haar monnik, die haar vader bleek te zijn, had het haar onderwezen en hij bleek hierin een hele goede te zijn.
Ook was zij het moedertje in de buurt en men kon bij haar terecht als het even niet meer ging. Ze kon luisteren en gaf wijze raad. Mensen vonden het heerlijk als ze even kwam buurten.
Haar liefde en haar uitstraling werkte aanstekelijk en ze werd gedragen door vele mensen in haar omgeving. Zelfs de pastor, die in haar dorp de mis deed, liep met haar weg. Ze was een van hen, ook al had ze niet de hele tijd er gewoond, ze had zeker een plaatsje in dit dorpje veroverd.
Leven in het nu en open staan in de contacten die geboden werden.. ze genoot van de dag en de zon scheen in haar leven.

Ze kreeg vele uitdagingen in het leven, maar ze werd door haar grote zorg en meelevendheid door velen in haar omgeving geaccepteerd en liefdevol ontvangen. Ze genoot van de vrijheid die zij weer had gevonden en dagen was zij in het bos om haar geliefde kruiden op te zoeken. Haar witte achtige herdershond vergezelde haar op de reizen en was haar speel kameraatje.
Dat het leven voor haar nog een grotere uitdaging had, wist zij niet. Maar voelde al wel een innerlijke onrust over haar heen komen, alsof er iets groots te wachten stond.. Ze werd gedreven door haar intuitie en het leek net alsof ze bepaalde dingen nu moest afronden, maar waarvoor? Kon zij maar voelen wat het was.. Haar voorvoelen liet haar hierin in de steek.

Ze ging naar Orléans, want ze had een afspraak. Daar kwam ze iemand tegen die zij vroeger ook al  was tegen gekomen. Toen was het Parijs, Nu is het Orléans.. Zij kende zijn geheim, zij kende zijn donkere zijde en plots besefte dat als hij haar zou herkennen dat haar leven niet meer zeker was. Zijn positie als bisschop, zorgde er voor dat hij heel veel in het gebied te vertellen had. Hij had haar herkend en hierin had hij haar lot in handen.
Maar wat moest ze nou? Binnen een half jaar had hij haar opgezocht.. Zou zij vluchten naar een oord, waar zij niemand kende, of zou zij blijven en afwachten wat haar over het hoofd hangt.
Al die grote en angstige verhalen over heksenverbranding.. Onzuiver van ras en duivels. Het zou haar ook over komen en met deze man aan het hoofd van de kerk, zou dit meer naar haar eigen waarheid gebracht worden.
De keuze was aan haar, maar ze wist dat het het uiterste van haar zelf zal vragen om toch in haar kracht te staan.
Wat ging zij met deze waarheid doen en waarin zou ze deze ervaringen het beste kunnen beleven. Wat was de zin van deze moeilijke situatie. Welke keuze had zij hierin en hoe kon zij haar lot in eigen handen nemen? De uitdaging had niet te maken met haar alleen, de uitdaging had te maken met vele mensen die rondom haar heen leefde.
Ze zal zich even terug moeten trekken van het geweld om te kijken welk plan bij haar past. Wat moet zij en wat mag zij in deze situatie doen?
Op zoek naar haar bestemming, op zoek naar haar kracht.. Door het te voelen zou haar dingen duidelijk worden, waardoor zij het heft weer in eigen handen kan nemen.

Elke ochtend had ze contact met een mooie stralende gids.. Het leek zo veel op haar zelf. Maar ze stond zo mooi in het licht. Ze had een gulle lach over haar en had pretoogjes. Ze gaf rust en stelde haar op haar gemak. Dat ze in contact was met een deel van haar zelf vanuit de 21 ste eeuw wist ze niet. Dat zij een deel is die juist haar helpt omdat zij er zelf nog mee klaar moest komen, had zij er niet achter gezocht. Maar door haar steun voelde ze dat ze deze beslissing niet alleen hoefde te maken. Maar dat ze geholpen werd door de goden. Dat het goed was en ook belangrijk was wat zij zou beslissen. De dame liet haar ook zelf beslissen, maar onder tussen gaf ze ook een stuk vertrouwen, want de dame vanuit de 21 ste eeuw liet haar zien dat haar keuze goed zou zijn en een verandering in de wereld zal brengen.
Haar geloof en vertrouwen werden hierdoor gesterkt en ze wist dat ze uiteindelijk de juiste beslissing zou nemen.

Ze was altijd al zo alleen geweest, vooral als ze beslissingen moest maken.. De eenzaamheid op dit moment was zo enorm groot.
Is het niet zo dat ze te vaak er alleen voor stond. Is het niet zo dat ze maar weinig mensen met haar problemen op kon zadelen? Het deed haar verdriet dat zij altijd open stond voor de ander, maar als het om haar zelf gaat, dat zij dan geen open deur had.. Of lag dat aan haar zelf.
Uiteindelijk zal zij de beslissing zelf moeten maken.. maar iemand deelgenoot maken van haar angst kan helpen op dit moment.
Ze had al iemand voor ogen. Namelijk de priester die in het dorp de dienst doet. Hij heeft altijd achter haar gestaan en zelfs haar aan anderen aanbevolen. De samenwerking tussen hun beiden was altijd heel fijn en open geweest. Als er iemand was waarmee ze kon praten was hij het wel. Maar haar grootste dilemma was, dat ook deze man deel maakte van de kerk en dat ook hij zijn eigen raderwerk in de kerk had. Hij kende vele mensen en was ook geliefd in de kerk zelf. Zou zij hem kunnen vertrouwen als zij haar verhaal gaat doen?

Dat ze aan de brandstapel is bezweken.. zo zou het zijn als ik toen op aarde stapte. Maar juist mijn visie als 21 eeuw kruidje, zorgt er voor dat ik daar invloed op kan uitoefenen.
Het heeft dus te maken met mijn eigen ervaring en eigen proces. Wat hou ik nog vast aan deze tijd en is het voor mij zoals ik nu ben, nodig om deze dame op de brandstapel te brengen, om daardoor de kerk te laten zien dat ze verkeerd bezig zijn geweest in die tijd.
Een andere dilemma is dat ik de tijdlijn ga veranderen als ik haar nu niet meer op de brandstapel zal zetten.. Maar ik heb dat stuk echt verwerkt. Het heeft geen zin om die extra vuur voor haar te creëren. Ik ben al tijden gestopt met roken en juist de behoefte om te roken had ik te danken aan die brandstapel. Mijn longen voelde daarin nog steeds de pijn van het vuur van toen die ene keer, dat de brandstapel mijn lichaam omsloot. Het wilde de vrijheid en ruimte zelf niet innemen. IK heb de brand achter me gelaten.. Dit kruidenvrouwtje hoeft niet meer meegezogen worden met het stuk negatieviteit.. Ze hoeft niet meer ontkent te worden.
Ze hoeft ook niet meer heilig verklaard te worden.. ze mag voor mij, haar eigen creatieve oplossingen vinden. Of het nu wel of niet in de tijd past. Ik denk dat ik daar de geschiedenis voor mij zelf ook open maak, alsof ik er in mag lopen en met mijn eigen visie de dingen die toen waren veranderen kan.
Goed ik zal een poging wagen…
Ze kwam bij de priester aan en hij stond open om haar verhaal aan te horen. Ook hij had twijfels aan de kerk van toen.. Hun machtsmisbruik, het spelletje om mensen dom te houden. Hij was in dit dorp geplaatst om juist haar te kunnen ondersteunen in haar moeilijke keuze. Hij kwam van een geheime broederorde, waarin het Jezusverhaal en geloof nog zo aanvoelde als toen die tijd dat Jezus geleefd heeft. Hierin had hij een hele andere visie op geloven en het leven als nu de huidige mens in zijn eeuw dat doet en hij zag de strijd van zoveel mensen rondom hen heen om God in hun leven toe te laten, omdat de kerk en de macht deze God had verminkt en ook te veel macht heeft gegeven.
Vele passages uit de bijbel waren geschrapt, omdat het de mensen kracht konden geven en ze zelfstandigheid kon bieden. Zij, de mensen van die tijd konden niet lezen en schrijven en namen aan wat aan hen verteld werd. Het was zo in de eeuwen gegroeid.. en juist door de heren van macht gedicteerd.
In zijn orde, dat meer op een samenleven leek, was die kennis aanwezig en daarin de bedoeling van het leven van Jezus. Maar als de kerk daar achter zou komen, dan was het gedaan met de pret, dus alles over die waarheid kon hij haar niet bieden. Maar hij zou haar wel voorbereiden voor de keuze die zij ook had om haar leven te beïnvloeden.

Het was ’s morgens in de vroegte toen er mannen op paarden bij haar hut arriveerde… Ze waren in het wit gekleed, ze namen haar dwingend mee, maar boos zagen ze er niet uit. Ze had al snel in de gaten dat dit niet de mannen waren die ze verwachtte, ze waren wel resoluut, maar respecteerde haar wel.
Ze kwam bij een klooster aan. Deze was gevestigd op een berg en vooral het laatste stuk was onherbergzaam gehuld om indringers op een afstand te houden. Ze moesten het laatste eind ook lopen en er was een vrouw die haar vergezelde.
Er was geen gevangenis, er was geen haat.. de mensen, zowel mannen als vrouwen waren er vriendelijk en open.
Ze was hier gekomen in een klooster waarin ze veel over de toekomst van haar en haar land te weten kwam. Maar ook de situatie die er nu in het land aanwezig is. Ze leerde te vertrouwen op haar eigen mogelijkheden en de harmonie in haar zelf te vinden.
Dit was ook de energie die de priester in haar dorp uitstraalde, hij had dit voor haar mogelijk gemaakt. Ze voelde zich hier zo op haar plaats, een van hen.
Er werd gesproken en ze leerde zich open te stellen voor het violette licht die haar omringde als zij in meditatie ging. Er ging zoveel rust uit van deze plek.. Ze mocht zichzelf zijn.
Toch werd haar gezegd, dat ze niet weg kon lopen voor haar leven en dat ook de volgende stap een belangrijke zou zijn. Ze zou dit niet uitlokken omdat ze verkeerd was, maar omdat zij juist zuiver en oprecht was. Omdat zij zoveel licht om haar heen had leren verzamelen en omdat ze krachtig genoeg was om de uitdaging aan te gaan.
Het bleef haar keuze, maar ze zou een werkelijke verandering aan kunnen brengen voor de respect van mensen onder elkaar en zou de verhouding tussen mannen en vrouwen verbeteren.

Er werd afgesproken dat zij dicht bij de woonplaats werd afgezet en overgeleverd zou worden aan het gerecht op dat moment.
Hoewel de confrontatie toch nog best wel eng was, had ze er vrede mee wat er zou gebeuren. Zij zou de bisschop weer tegen komen die een deel van haar verleden kende. Ze kwamen elkaar tegen in Parijs toen zij nog als prostituee werkte en ook hij was klant bij haar geweest. Dit was ook een reden waarom zij nu gezocht werd en dat zij verwijderd moest worden.
Spijt had ze er niet van, want ook hij had voor die uitweg in het verleden gekozen. Ze had altijd haar liefde open geschonken en genoot van de openheid van de mensen rondom haar heen.
Ze was nog bang voor het het woordelijke geweld, bang dat ze op de juiste tijd haar woorden niet zou kunnen vinden. Dat haar keel afgesnoerd zou worden en dat ze zich niet zou kunnen verwoorden, maar het was bij voorbaat al een verloren strijd.. of je je nu goed of slecht kan uitdrukken.. Haar kracht zat ook niet in woorden wist ze nu, haar kracht zat in dat ze wist wat er nu zou gebeuren. Ze wist zich innerlijk af te schermen voor het geweld dat zou komen.

Hij was boos, heel erg boos en hij spoot heel veel gal en gebruikte zelfs fysiek geweld.. Zij snapte dat het kwam omdat hij onvrede had met zichzelf en zijn eigen liefde niet kon tonen. Zijn jeugd had plaats gevonden zonder acceptatie en genegenheid, en dat had hem zijn hele leven door achtervolgd.
Maar zij begreep haar lot en accepteerde de stroom van negativiteit, ook al wist ze dat deze haar nooit zou raken. Vanuit haar hart, liet ze het ook op een positieve manier weer los en stromen. Het was net een spiegel, het weerkaatste, maar dan gevuld met hartenenergie dat zij weer aan de bisschop terug gaf. Hij had geen vat op haar en hij hoorde zijn stem en klank hard terug komen.
Haar onzekerheid was verdwenen, ze stond als een boom met grote wortels in de grond, maar de zijne niet en dat maakte hem inwendig boos en onzeker.
Ze wist dat dit haar kracht was en dat ze niets meer nodig had dan uitzenden van deze warmte en zekerheid.
Ze werd in de kerker gesmeten, waar zij afwachtte voor dat wat komen zou..

Hij wilde voort maken, zij moest voor het gerecht. Voordat het kerstmis werd moest er iets gebeuren. (Dat hij het gepland had op Yule, het feest van de winterzonnewende, wist hij niet.) Verbranden zal ze, want zij moest als voorbeeld gesteld worden voor vele vrouwen die na Jeane d’Arc losbandig werden en te veel kracht zich meester maakten. Ze moesten gehoorzamen, ze moesten nederig zijn en vooral klein gemaakt worden. Ze zal het zelfde lot ondergaan en niemand zal hem tegen houden. Hier op deze plaats was de kracht van Jeane het sterkst. Ze zullen gehoorzamen!!
Dat ze een heks was en magische krachten had, dat kon iedereen op een afstand zien. Ze eigent zich de kracht van god toe. Die rust, die veerkracht, dat licht, het maakte hem alleen maar nog bozer en zorgte hem een maagzweer. Eigenlijk wist hij niet waar vandaan die boosheid en heftigheid kwam.
In de holst van de nacht verdween er een soldaat uit de barakken. Hij reisde met paard naar Parijs, om daar de koning te ontmoeten. Hij probeerde de koning over te halen om een misstap te voorkomen. Er moest iets gebeuren aan de heftigheid van de bisschop. Er moest iets gebeuren om die verbrandingen tegen te gaan.

Gevangenis is geen gevangenis als je niet beperkt wordt door de ruimte die je geboden wordt. Het kan je angstig en klein maken als je beseft dat je opgesloten bent en niets meer kan. Maar niemand kan van je verwachten dat je niet je eigen wereld creëert. Ook nu zijn er mensen die zich terugtrekken in fantasie en spel omdat ze  het harde leven op een of andere manier ontvluchten.
Toch is het actief creëren van mogelijkheden belangrijk, mijn ervaring toen ik opgesloten ben geweest op een boot in Australië, in een van de vorige eeuwen, heeft mij doen beseffen dat het beter is om het leed te ondergaan dan om weg te vluchten in een fantasiewereld, een harde roep van een oudere dame op die boot, hielp me om mij volledig af de omgeving te voelen en mij niet af te sluiten. Hierin heb ik geleerd om bewust rekening te houden met mijn omgeving en mijn geest actief bezig te houden, met dingen die er zijn. Het tellen van stenen, het schoonmaken van haar ruimte, waren dingen die ook in deze kleine ruimte haar aandacht hadden.
Zo wachtte het kruidenvrouwtje op het moment van confrontatie, want ze wist dat die nog niet voorbij waren. Maar haar kracht was sterker dan alles wat deze soldaten met haar deden.

Louis XIV was een koning met stijl. Hij deed wat voor hem belangrijk voelde en genoot van de macht die hij van zijn bevolking kreeg.
Hij had zich vaker tegen de kerk en zijn macht uitgesproken, want hij wist dat daar zoveel mistoestanden van ontstonden. Het was een alleen heerser die zijn land alleen wilde heersen.
De heksenverbrandingen waren een doorn in het oog en gaven alleen maar de gekte aan van de kerk in die tijd, waarin persoonlijke gebeuren omgedraaid werden en juist vrouwen er de dupe van waren.
Hij wist dat juist kerk en geloof tegenover elkaar stonden en reageerde zo fel omdat hij zijn macht niet met kerk wilde delen. Toen bij hem het verhaal binnen kwam over een heksenverbranding bij hem in de buurt, kreeg hij juist te inspiratie om zich daar hard voor te maken. Het moest uit wezen met de heksen gekte en hij had vrouwen zelf zo lief dat hij ze toch heel anders tegen kwam.
De inquisietie, het kerkelijke gerecht, had een hele onfrisse en bittere uitstraling. Ze gebruikte hun macht niet zoals het hoorde en velen ongelukkige mensen werden veroordeeld, zonder dat er naar eerlijkheid gekeken werd. In die tijd was het vrouw zijn weinig waard. In die tijd werd de balans tussen man en vrouw het meeste uit zijn verband gehaald.
Juist Louis XIV had als taak om hier verandering in aan te brengen. Dat hij hierin ook de erkenning gaf aan vrouwen die zich belangeloos voor mensen inzette was voor hem alleen maar meegenomen.

Na de ondervraging van de inquisitie waar ze niets van begreep, was haar vonnis daar. Ze zou op de brandstapel terecht komen. Ze was een heks… ze heeft mensen genezen.. dat kan alleen vanuit toverij.
Velen in de stad waren het er niet over eens, ze vonden het wel genoeg, maar als ze hun mond open deden dan zouden zij ook aan de beurt komen.
De kerkelijke macht was zo groot en kon niet menselijk naar buiten komen. Zij zaaiden angst, zodat de zieltjes gespaard bleven voor het enige geloof.
In die tijd regeerde een broer van de koning in Orleans. De soldaten gingen met hun geschreven woord daar versterking halen. Helaas waren ze te laat om de vonnis ongedaan te maken. Er was geen mogelijkheid om tegen de kerkelijke orde in te gaan.
Het kruidenvrouwtje voelde zich ook niet meer thuis in een wereld waarin ze haar niet begrepen. Ze merkte op dat haar handelen en haar licht niet begrepen werd. Dat mensen bang waren voor de duisternis, maar ook voor het licht.. en de mensen begrepen de magische krachten niet die daar gevolg van waren.
Ze werd verbrand op 22 december tijdens Yule en het verliep vredig. Vele mensen die juist voor de kerst zich in de stad begaven waren aanwezig. Er was protest en onder de bevolking waren ook de witte ridders aanwezig.
Ze begonnen te zingen, wat door de bevolking over genomen werd. In plaats de angst te verspreiden, werden de mensen gesterkt om samen te zingen, het gaf broederschap en het nieuwe werd gezaaid. Het gaf de bisschop het gevoel dat hij er alleen voor stond. Dat er niet meer naar hem geluisterd kon worden, hij wist dat hij verloren had. Voor de rest van zijn leven zou hij daar last van houden.
Tijdens de verbranding wakkerde de vlammen hoog op… maar niet naar de hel maar naar de hemel en in het spel van vlammen zagen velen een engel de vrouw meenam.
De maid van Orleans.. daar wordt Jeanne d’Arc mee benoemd, maar in de verhalen van haar werd het verhaal van deze dappere vrouw verweven. Het maakte het symbool van overwinning voor vrouwen krachtiger.
Na deze verbranding zouden de vrouwen meer invloed hebben en zouden ze als mens niet alleen begrepen worden, maar ook geaccepteerd worden dat ze hun eigen dingen deden. Heel voorzichtig zou het balans weer hersteld worden dat al reeds eeuwen voor de komst van Jezus scheef was gegroeid. Het geloof had een verkeerde start gemaakt en dat werd door de verbranding weer met een slinger de goede kant op gestuurd.
Door de heldhaftige daden van de vrouwen werd de balans weer recht getrokken, ook al zou dit nog eeuwen duren. Toch heeft het nog heel lang geduurt voordat er meer recht kwam voor vrouwen, maar nu in het begin van de 21 ste eeuw word het steeds beter zichtbaar hoe vrouwen in hun kracht de wereld kunnen veranderen.. Gelijkheid zal ontstaan..